|
De heer en mevrouw A en de heer B waren jarenlang goed bevriend
geweest. Samen waren ze na hun pensionering naar Spanje geëmigreerd
en woonden al lang aan de Costa Blanca. Aangezien de heer B niet
getrouwd was en geen kinderen had, had hij in zijn testament de heer
A tot enig erfgenaam benoemd. Bij zijn overlijden bleek dat hij in
Spanje enkel een bankrekening had waarop een bedrag van 400.000 euro
stond. Dit bedrag was volgens het testament nu voor de heer A.
De heer A liet zich informeren over de te betalen successierechten,
want hij wist dat dit in Spanje wel eens hoog zou kunnen oplopen.
Tot zijn schrik bleek dat er over dit bedrag 163.500 euro betaald
moet worden aan de Spaanse belastingdienst. Dat vond hij wel erg
veel en hij besloot te wachten tot de termijn voor betaling van deze
belasting zou verlopen. Deze termijn is vier en een half jaar, maar
de heer A vond dat de moeite waard.
Nadat drie jaren verstreken waren, overleed de heer A, zonder ooit
de nalatenschap van de heer B te hebben aanvaard. Zijn enige
erfgename was zijn echtgenote, mevrouw A. Mevrouw A was onderussen
hulpbehoevend en besloot naar een verzorgingshuis te gaan. Aangezien
zij verder geen vermogen had, moest ze een beroep doen op het
vermogen van de heer B. Daarvoor moest eerst de nalatenschap van de
heer B en daarna de nalatenschap van haar echtgenoot, de heer A
afgewikkeld worden.
Over de nalatenschap van de heer B moest op dat moment echter een
boete betaald worden van 25 %, waardoor er een bedrag van 204.000
aan belasting betaald moest worden. De overgebleven 196.000 euro
vormden de nalatenschap van de heer A. Gelukkig was de familie A al
lang resident aan de Costa Blanca, en had mevrouw A recht op
vrijstellingen. Daardoor bleef ze een bedrag van nogmaals 30.000
euro aan successierechten over de nalatenschap van haar man bespaard.
Wat was er fout gegaan ?
De heer en mevrouw A waren in de overtuiging dat met het simpelweg
wachten van vier een een half jaar de verplichting tot
belastingbetaling zou komen te vervallen. Daar hadden zij niet
stilgestaan bij de mogelijkheid dat ze dit geld in de tussentijd
nodig konden hebben, of met de mogelijkheid dat de Spaanse
belastingdienst voor het verstrijken van die periode de belasting
kon claimen. In dat geval moet er over het toch al hoge bedrag nog
eens een boete betaald worden. Deze boete kan oplopen tot 20 %,
eventueel verhoogd met een strafrente.
Verder had de heer B zich nooit laten informeren welke gevolgen het
voor de heer A zou hebben om zijn nalatenschap in Spanje te
ontvangen. Misschien was het wel veel beter geweest om zijn geld in
Nederland te laten, zodat in Nederland belasting betaald zou moeten
worden over zijn nalatenschap. Afhankelijk van de persoonlijke
situatie kan dat veel gevallen voordeliger zijn.
Conclusie
In het geval men in een testament kiest voor het nalaten van het
vermogen aan anderen dan de naaste familie, is het belangrijk om
zich te laten informeren over de mogelijkheden om dit zo goedkoop
mogelijk te doen. Bij het ontvangen van een nalatenschap van een “buitenstaander”
moet men zich goed laten informeren over de risico’s van het vier en
een half jaar wachten voordat men de nalatenschap aanvaardt. |
 |
