|
In Nederland zijn we bekend met verschillende vormen van
samenwonen. Het al dan niet geregistreerde partnerschap met het al
dan niet opstellen van partnerschapsvoorwaarden. We zijn er mee
bekend dat veel erfrechtelijke gevolgen ook in deze
partnerschapsvoorwaarden opgesteld kunnen worden. Dit contract biedt
zo een hoop mogelijkheden om de zaken voor een nalatenschap goed en
ook fiscaal goed vast te leggen. Nederlanders die naar Spanje
geëmigreerd zijn, moeten zich er echter van bewust zijn dat dit in
Spanje allemaal volledig anders werkt. Om maar met de deur in huis
te vallen: wilt u in Spanje uw partner goed beschermd achter laten
bij uw overlijden, dan zit er niets anders op dan te trouwen!
In mijn artikel van april 2009 over samenwoners stelde ik het al
duidelijk: Samenwoners: een dubbele ramp! (dit artikel kunt u
kosteloos bij ons opvragen via info@kompasconsulting.es) De ramp
bestaat uit twee aspecten: de civielrechtelijke aspecten, oftewel:
wie is de erfgenaam, en de fiscale aspecten, oftewel: wat is het
prijskaartje voor de erfgenaam.
Wie is de erfgenaam?
In het geval één van de samenwonende partners overlijdt, stelt de
Nederlandse wetgeving dat, indien er aan bepaalde voorwaarden wordt
voldaan, de achtergebleven partner erfgenaam is. De Nederlandse
wetgeving stelt echter ook, dat als een Nederlander meer dan vijf
jaar in Spanje woont, op zijn nalatenschap de Spaanse wetgeving van
toepasssing is. Deze wetgeving houdt totaal geen rekening met een
vorm van samenwonen anders dan een huwelijk. Dat betekent dat bij
het overlijden van één van de partners, de Spaanse wetgeving zal
stellen dat de kinderen uit het vorige huwelijk; de ouders, broers
en zussen of neven en nichten van de overledene de enige erfgenamen
zijn. De achtergebleven partner staat volledig buiten spel! De helft
van het samen opgebouwde vermogen komt nu ineens aan een ander toe.
Door het opstellen van een testament, kan dit eerste probleem
gelukkig verholpen worden. In dit testament kan ten eerste voor het
Nederlandse erfrecht gekozen worden, en natuurlijk kan in het
testament worden vastgelegd wie als erfgenaam benoemd wordt. Het
kiezen voor het Nederlandse erfrecht is ook hier weer funadamenteel,
want ook als iemand zijn partner benoemt en bijvoorbeeld kinderen
uit een eerdere relatie had, of als zijn ouders nog leven, dan stelt
de Spaanse wetgeving dat de langstlevende partner niet de volledige
nalatenschap toebedeeld krijgt, omdat de kinderen en/of ouders recht
op hun minimale wettelijke gedeelte hebben; de zogenaamde ‘legitieme
portie’.
Wat is het prijskaartje?
Met het opstellen van een testament zijn de problemen voor
samenwoners nog lang niet van de baan. De tweede ramp die hen
opwacht zijn de klauwen van de belastingdienst. De belastingdienst
vindt het perfect dat een samenwonende partner tot erfgenaam benoemd
wordt. Dat levert hen namelijk een mooi bedrag aan erfbelasting op!
De belastingdienst in Spanje kent een samenwonende partner geen
enkele korting toe bij het berekenen van de erfbelasting. De partner
wordt als volledige buitenstaander behandeld en moet een
verschrikkelijk hoog bedrag aan belasting betalen. Over een
nalatenschap met een waarde van 100.000 euro, zal dat ongeveer
25.000 euro bedragen, en als de waarde van de nalatenschap 300.000
euro bedraagt, dan is die belasting 111.000 euro hoog. In veel
gevallen zal de achtergebleven partner de woning moeten verkopen om
de belasting te kunnen betalen. Als dat niet binnen de termijn van 6
maanden na overlijden gebreurt, dan kan de langstlevende partner ook
nog op een boete rekenen die kan oplopen tot 25% over de
erfbelasting. Dit is met name erg zuur, als men beseft dat in
dezelfde gevallen een langstlevende echtgenoot meestal volledig
vrijgesteld is van erfbelasting in Spanje. |
 |
