|
MINDERJARIGE KINDEREN
In mijn artikelen komen normaal gesproken de fiscale aspecten van
een nalatenschap in beeld. Ook zijn de situaties vaak ge๋nt op
gepensioneerden. In dit artikel zal ik een volledig andere situatie
belichten; ouders met minderjarige kinderen. Voor velen van hen is
het denken aan een testament een onderwerp dat liever maar nog ver
vooruit geschoven wordt. Toch zijn er een aantal aspecten die hier
heel belangrijk kunnen zijn, mocht ้้n van de ouders overlijden.
Toepasselijk erfrecht
Het is te veronderstellen dat in het geval er minderjarige kinderen
zijn, uitgegaan mag worden van een echtpaar dat in Spanje werkt en
belasting betaalt. Onomstotelijk staat dan vast dat hun residentie
Spanje is. Ook duidelijk is dat dan (volgens het Nederlandse recht)
na vijf jaar verblijf in Spanje het Spaanse recht op hun
nalatenschap van toepassing is. Hoogst waarschijnlijk wordt die
termijn binnen niet al te lange tijd zelfs afgeschaft, en wordt
vanaf de eerste dag residentie in Spanje op de nalatenschap van een
Nederlander de Spaanse wetgeving van toepassing.
De uitgangssituatie is, zoals die al vele malen eerder is gesteld;
het Nederlandse erfrecht beschermt de langstlevende. Alle goederen
worden aan de langstlevende toebedeeld. Het Spaanse erfrecht
beschermt de kinderen. De kinderen krijgen direct twee derde van de
nalatenschap in bezit (al dan niet belast met vruchtgebruik voor de
langstlevende).
Gevolgen
Voor veel mensen met minderjarige kinderen zal dat gegeven niet eens
zo belangrijk zijn. De langstlevende ouder zal alles toch zo goed
mogelijk voor de kinderen willen afhandelen, en of die nu al vast
een gedeelte op hun naam hebben staan, is dan niet eens zo erg. Het
probleem zit m echter in de afwikkeling van de nalatenschap.
Juridisch gezien heeft de langstlevende nu tegenstrijdige belangen
in de nalatenschap dan die van de kinderen. Dat houdt in dat er
iemand benoemd moet worden om de belangen van de kinderen te
beschermen. Die iemand is de rechter. De stappen die dan moeten
worden ondernomen om de nalatenschap af te wikkelen zijn tijdrovend,
kostbaar en vermoeiend, zeker op het moment dat de langstlevende er
plotseling alleen voor komt te staan.
Als de nalatenschap eenmaal verdeeld is, en de langstlevende besluit
om ergens anders te gaan wonen, of terug te gaan naar Nederland, dan
is het nogmaals de rechter die moet beoordelen of de verkoop van de
woning wel in het belang van de kinderen is. Ook zal de rechter
moeten beslissen of het beschikken over bankrekeningen, die
eventueel aan de kinderen zijn toegewezen, wel in het belang van de
kinderen is. Een (goedbedoelde) bemoeienis, waar niemand op zit te
wachten. Dit maakt de situatie van de langstlevende alleen maar
moeilijker.
Oplossing
De oplossing is in dit geval heel simpel. Door het maken van een
testament waarin duidelijk voor het Nederlandse erfrecht wordt
gekozen (naast natuurlijk vele andere zaken die in een testament
moeten worden opgenomen), zal de langstlevende de enige persoon zijn
die over de goederen uit de nalatenschap kan beschikken. De kinderen
krijgen een niet opeisbare vordering en zijn niet nodig om de
nalatenschap af te wikkelen. De langstlevende kan dat zelfstandig
doen. De kinderen hoeven niet mee te tekenen en geen rechter hoeft
dus voor hun belangen op te komen. De enige kwestie is, dat voor die
afwikkeling wel enige kennis noodzakelijk is. Het duidelijk maken
van het voorgaande aan de Spaanse notaris is niet voor iedereen even |
 |
