|
UIT DE PRAKTIJK: EN/OF REKENING
Mevrouw en meneer A waren lang geleden naar Spanje verhuisd.
Gedurende vele jaren woonden zij in een huisje aan de Costa Blanca,
en waren goed ingeburgerd. Nu ze wat ouder werden hadden ze besloten
om in Spanje in een verzorgingsflat te gaan wonen. Ondertussen
hadden zij hun huis voor €400.000 verkocht en hadden het geld in
Spanje op een en/of bankrekening gestort, waarvan zij hun
verzorgingsflat betaalden. Om fiscale redenen hadden ze het nooit
nodig gevonden zich in Spanje als resident te laten inschrijven. Zij
kregen immers hun pensioen uit Nederland, en het was verder nooit
noodzakelijk voor ze geweest om resident te worden.
Nu overleed de heer A, en mevrouw A was in zijn testament tot enig
erfgenaam benoemd. Om bepaalde redenen wilde zij kort na het
overlijden van haar man over een relatief groot bedrag beschikken
van de rekening, maar nu bleek dat het volledige vermogen op deze
rekening was geblokkeerd. Zij was dan ook zeer verontwaardigd, want
ze was immers de enige erfgenaam, en de bank had dan toch geen recht
om haar vermogen te blokkeren? Of toch wel?
Helaas voor mevrouw A. stond de bank in zijn recht.
Ten eerste was het de bank niet duidelijk dat mevrouw A de enige
erfgenaam was. Een bank mag niet op basis van enkel een testament
het geld op een rekening vrijgeven. Als de bank dat toch doet,
aanvaardt ze de verantwoordelijkheid voor deze verdeling ten
opzichte van derden die rechten in de nalatenschap zouden kunnen
hebben. De bank is geen competente autoriteit om de nalatenschap te
verdelen. Eerst moeten de erfgenamen aangewezen worden. Dat moet via
de verdeling van de nalatenschap in Spanje gebeuren. Daarvoor moet,
in het geval het Nederlandse erfrecht van toepassing is, een
verklaring van erfrecht opgesteld worden door de Nederlandse notaris.
Daarin wordt aangewezen wie de erfgenamen zijn. (Voor de
volledigheid moet vermeld worden dat sommige banken een relatief
laag bedrag soms wel vrijgeven zonder verdeling in notariële akte.)
Ten tweede hebben de erfgenamen de verplichting in Spanje belasting
te betalen over de in Spanje aanwezige goederen, en wel volgens de
Spaanse belastingregels. Zolang daar niet aan voldaan wordt, mag de
bank de bedragen niet vrijgeven. De bank is namelijk mede
verantwoordelijk voor het betalen van de successierechten. De
Spaanse belastingdienst kan de belasting die in een dergelijk geval
niet door de erfgenamen betaald is, op de bank verhalen. De bank is
mede aansprakelijk. (Nogmaals voor de volledigheid: ook in de eerder
genoemde gevallen dat de bank zonder notariële akte het geld
vrijgeeft, zal ze wel eisen dat de belastingaangifte gedaan is.)
In het geval van mevrouw A bleek dat zij 200.000 euro erfde,
waarover een persoonlijke korting van 16.000 euro toegepast kon
worden, en zij uiteindelijk over 184.000 euro een bedrag van 28.500
euro aan successierechten moest betalen. Dat was natuurlijk een
grote tegenvaller voor mevrouw A.
Wat was er fout gegaan?
Ten eerste hadden ze hun geld waarschijnlijk beter naar Nederland
kunnen overmaken. De belastingbetaling voor de langstlevende is daar
in de meeste gevallen veel gunstiger. Ook zijn de Nederlandse banken
vaak soepeler met het vrijgeven van gelden van de rekening bij
overlijden van één van de partners De familie A had echter geen
binding meer met Nederland , maar wel een goede relatie met de bank
in Spanje, waar ook een Nederlander werkte, die veel voor hen gedaan
had. Het beste voor hen zou zijn geweest om zich als resident te
laten registreren om zo optimaal gebruik te kunnen maken van de
kortingen voor residenten. Waren ze resident geweest in de Comunidad
Valenciana, dan zouden de successierechten namelijk nagenoeg nul
zijn geweest. In andere Comunidades zijn in bijna alle gevallen de
successierechten ook een stuk lager in het geval men resident is. In
het geval men over een groot bedrag op een bankrekening beschikt, is
het aan te raden om twee bankrekeningen |
 |
