|
Kort geleden was mevrouw P weduwe geworden. Jarenlang had ze met
haar echtgenoot in Spanje gewoond. Nu ze er echter alleen voor kwam
te staan had ze besloten naar Nederland terug te keren. Daar woonden
haar kinderen en kleinkinderen, waarmee ze een goede band had. Zo
werd er een koper voor het huis gevonden, en moesten de papieren bij
de notaris getekend worden. Eerst de nalatenschap en daarna de
verkoop. Gelukkig had mevrouw P de hulp ingeroepen van een
deskundige makelaar, die haar ook bij het afwikkelen van de
nalatenschap zou begeleiden. In het uitgebreide testament van haar
echtgenoot stond dat zij het vruchtgebruik van de Spaanse goederen
kreeg en haar twee kinderen samen de blote eigendom. Dat wil zeggen
dat alle drie samen erfgenaam waren en dus samen moesten erven en
verkopen. Het probleem was dat mevrouw P wel recht had op
verschillende kortingen over de te betalen erfbelasting, maar haar
kinderen niet. Ook als verkoper had mevrouw recht op een
vrijstelling van betaling van winstbelasting, maar haar kinderen
niet. Het zou in hun belang geweest zijn als de kinderen minder
zouden erven en de moeder meer, zodat optimaal van de kortingen voor
de moeder gebruik gemaakt kon worden. Het testament was nu echter
zoals het was; daar kon niets meer aan veranderd worden. Het huis
werd uiteindelijk verkocht voor 300.000 euro en de totale te betalen
belastingen waren 25.000 euro. Zij vonden dat nog een relatief lage
belastingbetaling voor de volledige afwikkeling.
Toch had de familie nog even advies gevraagd aan een expert op het
gebied van belastingen. Na een diepgaande studie bleek dat er in het
testament een clausule stond op basis waarvan het erfdeel van
mevrouw P groter kon worden, waardoor de volledige nalatenschap en
verkoop belastingvrij afgewikkeld konden worden. Dat was toch een
leuke meevaller !
Wat was er in eerste instantie fout gegaan ?
Al eerder heb ik geschreven dat het niet altijd van belang is hoe de
situatie is, maar ook hoe die verteld wordt. Veelal kan er ook op
basis van een testament nog “geschoven” worden met bepaalde zaken,
waardoor belastingbetaling vermeden kan worden. Zo ook in dit geval.
Tussen de vele clausules van het testament stond een clausule die
stelde dat als de kinderen het vruchtgebruik van hun moeder zouden
aanvechten, zij slechts de helft van hun gedeelte zouden krijgen.
Normaal gesproken denkt niemand er aan om het gedeelte dat zijn
moeder krijgt op basis van het testament van zijn vader aan te
vechten. Aangezien de relatie met de kinderen goed was, hadden zij
er geen probleem mee om zich voor niet accoord te verklaren met het
vruchtgebruik, waardoor hun moeder op basis van het testament een
groter aandeel kreeg, en het gevolg was dat er uiteindelijk geen
belasting betaald hoefde te worden.
Zaak is dan wel dat dit geheel daarna exact correct afgewikkeld moet
worden: de afwikkeling gebaseerd op een keuze op basis van het
testament is correct, maar een overbedeling ten gunste van de moeder
wordt met 7% belast. Deze afwikkeling vereist een nauwe samenwerking
met de Nederlandse notaris die dit op de juiste wijze in zijn
verklaring van erfrecht moet weergeven. Oplossingen zijn nooit “een
beetje goed”. Het is maatwerk of het werkt niet. Dat is te veel
gevraagd voor een deskundige makelaar. Schoenmaker blijf bij je
leest.
Conclusie:
De afwikkeling van een nalatenschap van een Nederlander in Spanje is
veelal een ingewikkelde aangelegenheid. Hoe minder een adviseur weet,
hoe minder problemen hij voorziet. De oplossing is achteraf altijd
simpel. De oplossing vooraf kan meestal alleen gevonden worden door
adviseurs die in de materie gespecialiseerd zijn, en die dagelijks
met dit soort situaties geconfronteerd worden. Informeert u voordat
u een nalatenschap afwikkelt welke de mogelijkheden zijn, maar
vooral: informeert u bij een specialist.
Mevrouw P ging tevreden terug naar Nederland. Zij wist wel een goede
bestemming voor die 25.000 euro... |
 |
